Mijn oudste is vijf en komt met enige regelmaat thuis met een vriendenboekje. Je kent ze wel, die boekjes waarin in 2 pagina’s een beeld wordt gevraagd van wie jij op dat moment bent. Een boel vragen elke keer weer, en met steevast de vraag daartussen: wat wil je later worden?

Oudste weet het nog niet, zo zijn we de laatste maanden geswitcht tussen politieagent, papa, brandweerman en Bob de Bouwer. Niet zo verwonderlijk natuurlijk voor een vijfjarige waarvoor de hele wereld nog open ligt.

Gisteravond was ik op een ouderavond op school. Daar vertelde de directeur dat hij regelmatig aan mensen vraagt die duidelijk plezier in hun werk hebben, wanneer ze voor het eerst wisten “dit moet ik doen”. Het blijkt dat dan vaak het antwoord wordt gegeven (ook bij mensen die een carrière switch hebben gemaakt) “eigenlijk al toen ik 6 jaar was”.

Het had dan nog geen duidelijke beroeps- of functienaam, maar het gevoel, “hier word ik blij van”, dat was toen al onmiskenbaar aanwezig.

De directeur vindt het dan ook belangrijk om een school te creëren waar ruimte is om dit gevoel vast te houden en uit te bouwen naast de kennis en kunde die op school wordt toegevoegd. Ik word heel blij van zo’n uitspraak omdat het juist ook de reden is dat ik voor mijn slimme kleine man deze school heb gekozen.

Zelf was ik vroeger goed op school, leren ging me gemakkelijk af. Maar achteraf gezien heb ik op school steeds meer geleerd op mijn hoofd te vertrouwen en minder op mijn hart, mijn gevoel. Dit maakte dat ik een aantal jaar geleden op de vraag “waar krijg je energie van” geen antwoord wist. Ik was totaal kwijt wat voor mij belangrijk is.

Gelukkig kan ik inmiddels mijn energiegevers zo benoemen en ontdek ik er nog regelmatig nieuwe bij. En weet je wat grappig is? Veel van die dingen vond ik al leuk als 6 jarige!

Het praatje van gisteravond deed me ook terugdenken aan wat ik wilde worden toen ik 6 was. Gelukkig kan ik me dat nog goed herinneren; ik wilde dokter worden. Het leek me prachtig om te ontdekken waar mensen last van hebben en ze te helpen om weer beter te worden. Om te zorgen dat ze weer lekker in hun vel zitten.

Een coach is geen dokter. Maar coachen geeft me zeer zeker de mogelijkheid om te ontdekken waar iemand last van heeft, te helpen om daar mee om te gaan en te zorgen dat iemand weer lekker in zijn/haar vel zit.

Geen gek idee dus om terug te kijken naar toen je 6 was. Wat wilde jij worden toen je 6 was? En wat zijn de overeenkomsten met je huidige werk?

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *