Weet je, zegt ze, als ik dit ben – en ze wijst naar haar theekopje – dan zit ik bijna tot de rand vol. En ik voel het verschil niet meer tussen voor 95% vol zitten of voor 98% vol zitten. Ik weet dus niet wat ik nog wel kan doen voordat ik overstroom en wat niet.

We hebben het over haar energie, of eigenlijk het ontbreken daarvan. De prikkels die ze ervaart gedurende de dag. En of ze voelt wanneer het tijd is om zichzelf rust te gunnen. Maar dat station is ze al gepasseerd. En nu is ze stilgezet, ziek van vermoeidheid.

Het is een veel gemaakte fout, pas rust- en oplaadmomenten in gaan plannen op het moment dat je al heel erg moe bent. En het dus eigenlijk te laat is. Om je dan weer een leeg kopje thee te voelen (om in de analogie te blijven), blakend van de energie, dan is er veel nodig.

Het is dus belangrijk om dit gevoel voor te blijven. Hoe je dit doet vertel ik in het webinar ‘5 valkuilen van ME-time en hoe dan wel op te laden’.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *