Een eerdere keer schreef ik al over een analogie met een theekopje, maar deze keer heb ik er weer een. (ik drink nou eenmaal veel thee) Eentje die eigenlijk net andersom werkt. Ging het de vorige keer over het theekopje dat zo vol zat omdat het overprikkeld was. Deze keer is het kopje leeg van vermoeidheid. Er is niets meer in de kopje dat eruit gehaald kan worden. 

Er zijn veel mensen die zich zo voelen maar toch doorgaan, toch blijven schenken uit dat lege kopje. Die blijven zorgen voor anderen terwijl ze niet meer kunnen, die blijven geven van hun tijd en energie. En een groot verschil tussen theekopjes en wij mensen is dat uit een leeg theekopje ook echt niets meer komt, terwijl mensen op hun reserves kunnen interen. Ze kunnen blijven geven, ze kunnen gebruik maken van leen-energie. MAAR zoals de reclame altijd al zegt ‘Lenen kost geld’, ook bij de energiebank. En dat betekent dat ze niet meer kunnen opladen van een goede nacht slaap (als dat al lukt door de cortisol-rente die door het lichaam heen vliegt), er moet met rente worden gerust. 

Wat ik met deze blog wil zeggen is, voel je dat je kopje leeg aan het raken is, houd dan op met je tijd en energie weg te geven. Ga eerst voor jezelf zorgen, zorg dat je kopje weer vol is, het liefst zo vol dat het overstroomt en dat stuk mag je met alle liefde geven aan anderen. 

Wil je meer weten over voor jezelf zorgen en opladen? Op 11 juni heb ik een webinar gepland staan met de titel ‘5 valkuilen van ME-time en hoe je dan wel oplaadt’.

Na dit webinar weet jij hoe je je tijd om op te laden effectief gebruikt. Weet je je energie beter te verdelen over de dag. Houd je energie over voor je avondprogramma. En kun je vaarwel zeggen tegen het korte lontje waarmee je je huisgenoten te woord staat.

Photo by Alex Boyd on Unsplash

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *